The Stories of Morning Glory

.....และแล้วงานหน้าที่อาสาสมัครฝ่ายต้อนรับในการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยโลกครั้งที่ 24ก็เสร็จสิ้นอย่างเป็นทางการ ....ณ วันที่ 23 สิงหาคม 2550

ความรู้สึกมีทั้งดีใจและเสียใจ

ดีใจ....เพราะงานที่รับผิดชอบสำเร็จลุล่วงไปด้วยดี (แถมได้รับคำชมจากทั้งคณะกรรมการที่รับผิดชอบฝ่ายและผู้เข้าร่วมการแข่งขันในครั้งนี้ด้วย)

ดีใจมากๆ ^^

เสียใจ....เพราะ จะไม่ได้ทำอะไรที่สนุกๆ อย่างการวิ่งสุดชีวิตเพื่อไปรับเที่ยวบินให้ทัน หาคน หลงทาง และอีกมากมาย ที่ชีวิตนี้ไม่มีโอกาสได้ทำอีกแล้วที่สุวรรณภูมิ

อ้อ...งานที่เราทำเป็นงานฝ่ายต้อนรับที่สนามบินสุวรรณภูมิ หน้าที่หลักคือ อำนวยความสะดวกทุกอย่างเท่าที่จะทำได้ให้แก่ผู้เข้าร่วมการแข๋งขันครั้งนี้

ตั้งแต่ประธาน FISU ยันนักกีฬาและผู้ติดตาม

เริ่มจาก....ไปรับเหล่า participants ตั้งแต่งวงเครื่องบิน (หน้าประตูของแต่ละ concord C-G)

ตรวจนับและเช็คจำนวนผู้ที่มาในเที่ยวนั้นๆ จากนั้นก็รวบร่วมพาสพอร์ตไปให้ ต.ม. ตรง fast track ที่ทางสนามบินได้จัดอำนวยความสะดวกไว้ให้

เสิร์ฟน้ำ คล้องพวงมาลัย แปะสติ๊กเกอร์กระเป๋าเพื่อรับการ x-ray รวมถึงช่วย participants ยก-ขนกระเป๋าและอุปกรณ์

ก่อนจะส่งเหล่า participants ต่อให้กับ attache ของและละทีมไป

(โดยส่วนตัวแล้วชอบงานแปะสติ๊กเกอร์ที่สุด เพราะเป็นหน้าที่เดียวที่สามารถแอบลวนลาม participants ได้อย่างถูกกฏหมาย กรั่กๆๆ)

และ....ส่งกลับ

การส่งกลับก็ไม่มีอะไรมาก ดูไปจะเหนื่อยน้อยกว่างาน รับมา

แต่...เอาเข้าจริงกลับเหนื่อย...ใจ มากกว่า...เห่อๆๆๆ

แต่โดยรวมแล้ว มีความสุขกับการทำงานมากมาก มากถึงมากที่สุด

แม้ว่าการทำงานนี้ จะเป็นการทำงานกะดึก (night shift) ที่เริ่มงานตั้งแต่2 ทุ่ม ยัน8 โมงเช้าของอีกวัน

แถมหลังจากออกกะ ก็ต้องมาเข้าเรียนตอนเช้าต่อ เพราะมหาลัยไม่ได้ปิด T^T

แม้จะเหนื่อยแค่ไหน....แต่เพราะ อาจารย์และเพื่อนที่มีโอกาศได้ร่วมงานด้วยน่ารักมากๆๆๆ เลยทำให้ไม่รู้สึกเหนื่อยจริงๆซะที ^w^